18 april 2008. Hildo's eigen .36 Colt 1851 Navy London!

Als zwartkruit schutter in het Noorden van het land kunt u eigenlijk niet om Wapenhandel Kuiper heen. En waarom zou u ook? 'Aardige mensen hoor, niet dat dat bijzonder is', vertelt Hildo, 'want alle Groningers zijn vriendelijk. Dat komt van de frisse zeelucht'. Al een paar keer hoorde Hildo de laatste tijd een heel klein smekend stemmetje uit zwartkruit revolver vitrinekast van de Kuipers komen. 'Neem mij mee, neem mij mee'. Hildo's hart is niet van steen dus besloot hij uiteindelijk dat deze, misschien wel allermooiste revolver model die ooit gemaakt is, dan maar mee moest. Eerst nog even met de papieren naar de politie om de Navy te laten bijschrijven op het verlof, dan mag ie bij een volgend bezoek aan Blijham met Hildo mee huis. Hoe zou zo'n Colt 1851 Navy, die in 1850 voor het eerst op de markt kwam, nou schieten?

Zeer binnenkort kunt u natuurlijk een uitgebreide beschouwing verwachten van deze Uberti replica, in de 'Londen' uitvoering.

Hildo's Uberti .36 Colt 1851 Navy London (Klik plaatjes groter)

Aha, daar is ie dan! 'Ooooohhh, is ie mooi he?' ,zegt Hildo. Hij is van mening dat dit zelfs één van de mooiste revolvers is die ooit gemaakt zijn. Alles is mooi in verhouding. Het wapen heeft een lange octoganale loop van 7.5 inch en, ondanks de lange loop, ziet er in het echt klein en slank uit. Een 1851 is echt stukken kleiner dan een Walker. Maar kaliber .36? Waarom een kleinkaliber Hildo? Ai, dat kunt u beter niet zeggen. 'Het is géén kleinkaliber!', briest Hildo, 'Kleinkaliber is .22. Hier gaan zelfs loden ballen in van bijna .38 hoor'!

U moet weten dat de 1851 Navy's nooit gemaakt zijn in het kaliber .44. Een replica 1851 Navy in .44, ze zijn wel te koop, is daarmee eigenlijk niet eens een èchte replica. Deze Uberti is dat wel, en dat vindt Hildo toch best wel een beetje belangrijk. Ook de handgrepen hebben dezelfde, kleine, afmeting als het origineel. Deze Navy is voorzien van een stalen trekkerbeugel en een stalen handvatbeugel (backstrap). Het London model is een van de weinige die zo geproduceerd zijn, bij vrijwel alle andere 1851 Navy's zijn deze attributen van messing. Hildo's Uberti lijkt dus aardig op Het Origineel, en dat is wel zo leuk.

Business end in perspectief (Klik plaatje groter)

Nog eentje van de 1851 in smaakvol perspectief. Alleen omdat ie zo mooi is. Wie wil er nog een pin-up boven z'n bed? En hij schiet vast loepje zuiver, meent Hildo.

Hildo's Uberti Colt London

Originele Colt London uit 1854 ter vergelijk. Zoek de verschillen. De trekkerbeugel is duidelijk platter. Andere verschillen zijn er ook, maar Uberti heeft zijn best wel gedaan.

Wéér een kogelgiettang

Hildo heeft het al eerder gezegd, giettangen heeft u nooit genoeg. Hier wederom het bewijs. Voor deze 1851 Navy in kaliber .36 gaat Hildo .375" kogels gebruiken Hij had liever .380" gehad, maar die bleek hij naderhand niet meegekregen te hebben. Ook voor deze Navy geldt dat de kogels zelf groter dienen te zijn dan het kaliber. Nu nog eerst even kogeltjes gieten natuurlijk.

Na het kogelgieten

U bent niet geïnteresseerd in Hildo's oude sokken? Ha, ha, lacht Hildo. Tuurlijk wel, want dit is niet zomaar een oude sok, dit is een kogelsok! De kogelsok is de ideale, en goedkope, manier om efficiënt uw kogels op te bergen. Als u genoeg ervaring hebt dan hoeft u maar even kort in de oude sok te knijpen om te voelen wat voor vlees u in de kuip heeft. Deze is gevuld met .375" ballen voor de Navy. Voor de sok liggen twee ballen. De linker is een .457 (voor de .44 revolvers), de rechter de .375 voor de .36 Navy. Wat is die kleine snoezig hè?

Vuur en rook

Het vuur valt niet tegen, u zou zo niet zeggen dat het een 36 betreft. De hoeveelheid rook lijkt wat minder dan bij de 44 revolvers. Misschien had de afzuiging een goede dag, misschien verbeeldt Hildo het zich. Maar áls er wat minder rook is hoeft dat niet slecht te zijn. Vraagt u die nitro schutter naast u maar eens.

Rare gaten

Close-up van de vier gaten links onder in de schietkaart. Echt rond zijn ze niet. Dat een ronde bal er geen mooi rond gaatje uit ponst mag duidelijk zijn, tenzij er met zeer hoge kogelsnelheid geschoten wordt zoals met de Walker stampvol met krachtig Zwitsers kruit. Deze gaten zien er echter wel heel erg slordig uit. Lage kogelsnelheid? Of is er iets anders aan de hand? Dit zijn de eerste gaten die ermee werden geschoten... nieuwigheid?

.375" kogels

.375 vindt Hildo te klein! En dat had ie al gedacht! Ze gaan er wel in, maar iets te gemakkelijk. De ballen moeten er toch wel met enige kracht ingeperst worden en het gaat nu wel heel erg licht, zelfs vrijwel moeiteloos. Dat houdt in dat de kamers nauwelijks kleiner zijn dan de loden ballen. Met een kogelvetpil verwacht Hildo dat het vet snel tussen de bal en de kamer door zal knijpen tijdens het persen. Kogels kunnen dan ook gemakkelijk met de ram weer mee terug omhoog komen uit de kamer. De volgende kogelgiettang staat (jammer van het geld) alweer in de planning, en ditmaal wél een 380", de enige goede maat voor deze Navy. Het gewicht van de 375 kogel is iets van 78 grain, gewichten schommelen altijd ietwat. Hoe dan ook stukken lichter dan de dik 140 grain van een 457 bal.

Terugslag

Terugslag, opslag, hoe u het maar wilt noemen. Net als bij elke zwartkruit revolver stelt het niet veel voor, en dat betekend prettig schieten zonder bang te hoeven zijn wat het wapen met uw handen of gewrichten doet. Toch is er ondanks de kleine kruitlading best nog wel iets aanwezig. Ongeveer vergelijkbaar met de Walker vindt Hildo. Daar zit weliswaar een zwaardere kogel en meer kruit in, maar door het hogere eigen gewicht zit er wat terugslag betreft weinig merkbaar verschil tussen Colts grootste .44 en deze .36 Navy.

Navy Schoorsteentjes

Het valt Hildo op dat de percussiekapjes niet allemaal op gelijke hoogte zitten. Nu is dat vaak het geval want de kapjes verschillen onderling ook wel iets, maar dit lijkt teveel. Vaak zit net een enkel kapje dusdanig hoog dat ie aan het frame van de revolver blijft hangen, en dat hoort niet zo. Binnenkort het foute schoorsteentje even een beetje bijwerken

18 juli 2008. Schietkaart Colt Navy .36

Heeft u wel eens een soort religieuze ervaring gehad terwijl u niet gelooft? Hildo wel, toen hij eens een carburateur op zijn Harley zette. Het hele universum kwam bij elkaar op dat moment, en het was goed. Eenzelfde soort ervaring heeft Hildo deze avond met de Navy. Geconcentreerd op de revolver en de herlaadonderdelen, schijnt de wereld wat om Hildo weg te zakken. Rust komt over hem en hij beleeft een van de beste schietsessies ooit. Het gaat niet om de score, Hildo is met heel andere dingen bezig. Waarmee dan? Schieten natuurlijk, maar er is meer. Wat dat meer precies inhoudt, is Hildo onduidelijk, maar het is goed, gewoon heel erg goed. Een heel bijzondere ervaring en naderhand een heel ontspannen trip weer naar huis..

18 april 2008. WM3 van de schietvereniging voor politie

Als u een nieuw wapen wilt, moet er door het bestuur van uw schietclub altijd een zogenaamd WM3-formulier worden ingevuld. U heeft dus de toestemming van uw club nodig. Dat is geen probleem in dit geval want dit wapen is geen verrassing. 'Wat, alweer zo eentje?' 'Jazeker, alwéér een voorlaad zwartkruit revolver'. 'Waarom dan?' 'Omdat ze zo geweldig leuk zijn natuurlijk'. Onbegrijpelijk dat niet iedereen zwartkruit schiet, aldus Hildo.

23 April 2008. Papier van de politie voor de wapenhandelaar

Het laatste formulier in de reeks. Hildo heeft vandaag zijn Colt Navy op zijn verlof laten bijschrijven en kreeg dit formulier van de politieman mee. Hij kan met dit papier de Navy nu volgens de regels der wet ophalen bij Wapenhandel Kuiper. Voor 30 Mei 2008 moet Hildo, ditmaal met revolver, wederom bij de politie op bezoek. Dan kan de heer van Bijzondere Wetten, want die afdeling regelt de wapenverloven in Nederland, het wapen bekijken en checken of het serienummer klopt. Hij is niet verplicht te zeggen: 'Goh, dát is een leuk ding zeg', maar dat doet ie vast wel. Wedden?.

Hildo's Colt London. Dit opschrift kunt u niet verwarren met het origineel.

Originele Colt London

Waarom heet dit een 'London' model?

Colt was, en is, een Amerikaanse wapenfabrikant die in 1850, ondanks dat het model 1851 genoemd wordt, begonnen met de productie van dit model percussie revolver. Ze zijn gemaakt tot 1873 in behoorlijk wat verschillende uitvoeringen. In Europa is de populaire Colt 1851 Navy ondermeer in Londen gebouwd door de 'Colt London Armoury'. De London Armoury is opgericht door Samuel Colt en de fabriek heeft toch maar even dik 40.000 1851 exemplaren weten op te hoesten met een 'London' gestempelde loop.

Kost dat nou?

Hier boven ziet u twee foto's. Een originele Colt 1851 Navy Londen uit het jaar 1854 en de rekening uit 1854 van dezelfde revolver. Hij kostte de eerste eigenaar 7.11 Engelse Ponden, destijds vast een flink bedrag. Hier een link naar Collectors Firearms waar Hildo de plaatjes vandaan heeft gehaald. Dit wapen wordt nu aangeboden voor 16.750 dollar. Da's pas echt fiks, maar het is dan ook uitzonderlijk mooi exemplaar compleet in kistje en mèt de originele rekening, da's nog specialer. Is ie het waard? Niet voor Hildo. Maar ook voor een gammele afgeleefde en misbruikte stumper bladert u altijd nog zomaar 1000 dollar op tafel. Hildo is daarentegen voor slechts 245 euro eigenaar geworden van een brand... euhh, gloednieuwe en ongeschoten 1851 Navy London. Dat is niet duur voor een revolver die, in Hildo's ogen, toch een echt superding is. Als u dat bijvoorbeeld eens afzet tegen een modern nieuw pistool... Eentje aanschaffen die meer dan 2000 euro kost, is echt geen probleem... 'En zelfs dán zijn ze nog lelijk', volgens Hildo. Dát zullen de meeste sportschutters niet met Hildo eens zijn. Smaken verschillen, anders schoot iedereen wel zwartkruit Colts nietwaar?

Schietkosten

De kosten om te schieten met dit wapen zijn minimaal. De kleine .375" ballen wegen stukken minder dan de .457" ballen die gebruikt wordt in de .44 revolvers. Ongeveer de helft. U bespaart dus ongeveer 50% op uw lood. Een percussiekapje is een percussiekapje, maar er gaat wel minder kruit in dit wapen. Waar de Walker 50+ grain krijgt, houdt het bij deze Navy misschien bij 25 grain al op. Alweer de helft bespaard! Voordat Hildo de aanschafkosten van het wapen eruit heeft moet ie nog even flink knallen, maar dat doet hij graag..

Vergelijk: Walker en 1851 Navy (klik foto groter)

Hier ziet u de Walker en de 1851 Navy naast elkaar. Let u eens op de verschillen in, bijvoorbeeld, trommel grootte. Feit is dat als u de 2 kilo Walker gewend bent, alle andere zwartkruit revolvers, deze Navy weegt ongeladen 1209 gram, opeens aan de kleine kant lijken.

2 mei 2008. .36 Colt Navy. De eerste schoten!

26.5 grain Explosia FFFG lijkt deze revolver wel te passen. Er is dan zelfs nog ruimte over voor een kogelvetpil. Misschien zou er zelfs wel 30 grain inpassen, speculeert Hildo, en dat is meer dan verwacht. Kogelvetpillen waren nog niet aanwezig voor de Navy, dus ditmaal maar gewoon de trommel aan de buitenkant afgesmeerd met vet.

Hoe is de knal?

Een belangrijk aspect voor Hildo. Het is niet de dreun van de Walker maar klinkt beter dan verwacht, echt stukken indrukwekkender dan bijvoorbeeld een 38 Special.

Precisie

Vooralsnog lijkt het uitstekend. De resultaten waren veel belovend. Er moet nog wat meer met deze Navy geschoten worden voor een oordeel. Dat komt nog wel!

Rood = Hildo

Blauw = Instructeur O

Geel = Azzelaar

Hildo schoot als eerste, en de Navy was vooral bij de eerste twee schoten duidelijk niet soepel, echt sjorren aan de trekker. Afgezien daarvan laat Hildo's nauwkeurigheid deze avond te wensen over, hij moet zeker even wennen aan het lichtere gewicht. Instructeur O schoot een klein groepje van 4 met één afzwaaier. De zesde kogel is weg... da's vreemd. Waarschijnlijk een dubbelschot, een schot dus wat precies door een al bestaand gat gaat. De kans is niet groot maar het gebeurt. Azzlelaar, de beginnende zwartkruitschutter, lijkt dit wapen ook wel te liggen. Daar houdt Hildo het eerst maar even op. heeft het idee dat de revolver iets naar links afwijkt. De rode vlek die hij aanhoud als richtpunt bij de Walker en Dragoon lijkt voor deze revolver veel te laag.

Soepelheid

De Navy is stroef en strak. Het mechaniek loopt nog niet smeuïg, maar Hildo weet dat dat vanzelf goed komt. Alles is nu nog te nieuw. Straks, 1000+ schoten later, loopt ie gegarandeerd stukken lekkerder. Als u dat geduld niet heeft kunt u ook met het mechanisme aan het polijsten slaan. De trekkerdruk is niet echt licht maar toch niet te zwaar om goede resultaten in de weg te staan.

Handling

De Navy is met ruim 1200 gram uitstekend te hanteren. Het handvat is aan de kleine kant, ideaal voor mensen met kleinere handen. Hildo heeft geen kolenschoppen maar alle vingers passen toch niet. De pink komt iets onder het handvat uit maar in de praktijk geeft het geen enkel probleem. Hildo vindt dat ie desondanks lekker in de hand ligt.

Richten

Hildo heeft nog nooit een zwartkruit revolver gezien die echt een overduidelijke keep-korrel heeft. Verstelbare match uitvoeringen zijn er wel, maar dat zijn niet de 'echte'. Deze Navy lijkt het ergst. De korrel is dik en de keep wel heel erg smal. Een kwestie van er adaptief mee omgaan, zo was het vroeger nu eenmaal, of de vijl ter hand nemen. Hildo laat het eerst maar even zoals het is. Voor de ultieme perfectie zijn er andere keuzes dan een 160 jaar oud ontwerp nietwaar?

9 mei 2008. Tweede sessie met de Navy

Het blijft bijzonder. Alweer rafelige gaten, en geen kleine groepjes. Het schotbeeld blijft te ver uit elkaar liggen. Toch moet de Navy aardig kunnen presteren want vorige week werd er zowel door instructeur O als door Azzelaar heel redelijk mee geschoten. Misschien ligt het aan de (te?) kleine kogels? Misschien zijn ze wel helemaal niet zo klein want dat ze loszitten heeft Hildo nog niet gemerkt. Ze gaan er alleen er makkelijk in. Misschien komt dat ook wel doordat het kaliber kleiner is. Een grotere kogel perst natuurlijk zwaarder dan een kleintje. Het zijn een hoop 'misschien'. Met de Navy is Hildo nog lang niet klaar. Wat wel duidelijk is dat er nog hoger gericht moet worden, waarschijnlijk gedeeltelijk in het zwart. Dat maakt het richten er niet duidelijker op.

Rood = 1e trommel

Paars - 2e trommel

Groen = 3e trommel

24 oktober 2008. Keep en korrel Colt Navy .36

1e trommel = Rood

2e trommel = paars

3e trommel = blauw

4e trommel = groen

De Colt Navy lijkt er de laatste tijd een beetje bij in te schieten, maar de Brown Bess is dan ook erg leuk. Vorige week ook al, maar toen waren plotsklaps de batterijen van de camera leeg. Niet erg want dan blijft u de tegenvallende schietkaart bespaard. Dit keer de Navy weer weer mee om te kijken of de initiële, en toch ietwat tegenvallende, resultaten te verbeteren zouden zijn. Nou, het valt niet meer hoor, meldt Hildo.

Slechte resultaten door het vizier?

De groepjes lijken toch tamelijk ver uit elkaar te liggen. Hildo schiet al niet zo best, maar dit is ver beneden peil. Tamelijk dramatisch eigenlijk Het probleem is het vizier. De richtmiddelen, keep en korrel, zijn gewoon erg onduidelijk. Het slechtst van al Hildo's zwartkruit revolvers. De keep is een gefreesd sleufje in de hamer, en de korrel is een nogal dik puntje op de voorkant van de loop. Het is de bedoeling dat u over de revolver heen kijkt en de korrel in de keep ziet. Het probleem is dat het gleufje van de keep smaller is dan de korrel. De korrel is gewoon te dik. Tijdens het richten ziet u dus min of meer zwarte vlek en dat maakt richten erg lastig. Hildo is dan ook van plan om de keep wat te vergroten en/of de korrel, mocht het nodig zijn, iets te versmallen om zodoende een beter werkend richtsysteem te krijgen.

Slechte resultaten door geen kogelvetpil?

Hildo was z'n vetpillen vergeten. Dan maar schieten zonder vet. Een grotere kans op chainfire's, dus meerdere kogels die afgaan uit kamers die niet voor de loop zitten. Gevaarlijk? Eerst dacht Hildo van wel, nu weet hij beter. Een kogel die afgaat uit een kamer die niet voor de loop zit bouwt niet de snelheid op van een kogel die door de loop gaat en komt er tamelijk krachteloos uit. Hildo heeft genoeg verhalen gehoord en gelezen van chainfire's, maar er zijn nooit ongelukken gebeurt.

Doordat het vet de loop niet smeert gaat de nauwkeurigheid mogelijk achteruit speculeert Hildo. Volgende week wel weer mét vetpillen, en kijken of de resultaten dan beter zijn. Hildo verwacht van wel.