Meningen.

Vraag honderd Harley rijders naar hun mening en u krijgt honderd verschillende! De absolute waarheid schijnt in Harleyland niet te bestaan. Een bijzonder gegeven en mede daardoor raakt de Harley rijder die echt geïnteresseerd is in zijn motor en de techniek niet snel uitgepraat. Er is altijd stof tot discussie en, na een paar biertjes, filosofie.

Aangezien Hildo zijn Harley na 2 jaar bouwtijd inmiddels 20 jaar on-the-road heeft, weet hij wel een zo'n beetje wat hij moet doen om er telkens weer een jaartje aan vast te plakken. Evengoed heeft Hildo, net als iedereen, z'n eigen mening over wat goed en fout is en wat Hildo betreft zijn er een hoop kletsverhalen in omloop die direct de prullenbak in kunnen. Dat Hildo twee linkerhanden heeft mag iedereen duidelijk zijn, maar gelukkig heeft het onderhoud weinig met handigheid te maken en alles met kennis. Gelukkig maar dat Hildo daar, na al die jaren prutsen, een beetje van in huis heeft. Hildo beweert zelfs dat ie ook met z'n ogen dicht ieder boutje op z'n motor kan vinden. Hildo maken ze niks meer wijs! 

Of is dat gewoon... eigenwijs?

Smeernippels

Waar vet zit, is geen plaats voor water, zand en ander vuil. Een vette fiets is een geconserveerde fiets. Uitspraak die zo op een wandtegeltje kan. Hildo heeft op moeilijk bereikbare plaatsen ook nog smeernippels geplaatst om te kunnen smeren zonder te hoeven demonteren. Met regelmatige tussenpozen sluit Hildo zijn vetspuit aan op het balhoofd en de achterbrug. Doorspuiten tot het vet er tussenuit geknepen komt. Met name de achterbrug lagers zijn gevoelig voor water/roest want ze zitten vlak voor het achterwiel. Heeft u nog geen smeernippels op balhoofd en achterbrug... doen want het is verrekte handig en uw lagers gaan gegarandeerd langer mee!

Mei 2005. Swingarm Trouble!

Zat Hildo niets vermoedend een broodje op zijn motor te eten tijdens de middagpauze op zijn werk, valt zijn oog op een scheurtje in het vet van de achterbrug. Oh? Eruit met dat ding!

Na het vet weggekrabt te hebben, zag Hildo de scheur in z'n swingarm, net voor de achteras aan de bovenkant. Voelen met z'n vinger... en jawel, de scheur loopt door via de achterkant en de onderkant. Bijna helemaal afgescheurd. Alleen de voorkant zit nog vast. Op weg naar het werk nog 160 km/h gereden, mazzel gehad deze keer. Voorzichtig naar huis tuffen, lijkt slordig als je achterwiel ineens dwars in de motor staat.

Achterbrug in de bankschroef voor het betere stabiele reparatiewerk.

Wie bazelde daar dat Hildo niet lassen kan? Netjes ingeslepen rondom voor een goede doorlas. Geen inbranding of slakinsluiting. Hier mogen ze een röntgenfoto van maken. Deze gaat nooit weer stuk Onmiddellijk na het lassen een gereedstaande brander op de las houden om te zorgen dat de las niet te snel afkoelt, want dan krijg je harding in het materiaal en naderhand scheuren middendoor of direct naast de las. Jazeker, Hildo weet waar ie mee bezig is!.

En mede hierom heeft Hildo een bloedhekel aan sleutelen. Vette handen! Vuil is niet erg, maar van vet wordt Hildo helemaal niet goed! Echt niet!

Waar Mekka ligt weet Hildo niet, maar wel dat je met gras het acute vet snel van je handen krijgt. Vet is altijd weer een traumatische ervaring voor Hildo. Dus tijd voor een dubbele wodka!

Beter de wodka's achteraf. Vooraf heeft Hildo ook wel eens gedaan en hij kan u melden dat dat, al rondzwaaiend en struikelend, heel bijzonder sleutelt.

April 2006. Kickstart trouble

A) De kickstarter komt niet goed weer terug. Dat is belangrijk, want Hildo is niet in het bezit van een startknop. Een tandwielprobleem waarschijnlijk.

Demontage is noodzakelijk.

C) Nooit werkt er iets mee. Of dat nou aan aan de motor ligt of aan Hildo's handigheid, dat laat hij in het midden. Dit is mede een reden waarom Hildo een hekel aan sleutelen heeft. Gelukkig is hij in het bezit van de noodzakelijke gereedschappen, anders gaat er meer stuk dan dat hij repareert.

E) Alles is weer gemonteerd. Koppelingsdrukstift er weer in en een nieuwe pakking gemonteerd.

G) Dan het zaakje weer mooi kruislings vastzetten. Momentsleutels vindt Hildo flauwekul. 'Alles gewoon op gevoel hoor'!

I) Alleen nog even de achterste uitlaat monteren en klaar. Weer zo goed als nieuw!

Mei 2005. Elektrische storing

Behalve af en toe wat mechanische probleempjes, heeft de oude dame op het moment van deze foto een mysterieus elektrisch probleem. Gelukkig brengt een multimeter uitkomst. 12V op de accu, maar niet bij de koplamp, of bobine. Raar. Contactslot lijkt het te zijn. Vervangen, maar het zit toch niet lekker. Hildo komt er niet echt uit, en dan is het tijd voor een rigoureuzere oplossing.

Alle bedrading eraf! Zit er ook al weer 17 jaar op en dan mag het ook wel een keertje. Op zich stelt de bedrading op Hildo's motor weinig voor. De plus van de accu gaat naar het contactslot, met een automatische zekering ertussen om frituren te voorkomen. Als de motor op 'contact' staat, gaat er eentje naar het remlicht, via een hydraulische remlicht schakelaar, en eentje naar de bobine en eentje van de bobine naar de puntenontsteking. Voor de verlichting lopen er vanuit het contactslot twee + draden naar de koplamp, hoog & laag licht (via een hoog/laag schakelaar) en één + naar het achterlicht. Meer zit er niet op! Dat is simpel hè? Aarde draden doet Hildo niet aan want dat gaat gewoon via het frame. Dat ziet er strakker uit en het werkt al jaren hartstikke goed.

7 April 2008. Dát ging maar net goed!

Tralala, u rijdt flierefluitend op de motor. U heeft er zin in, geeft eens even een beetje gas en de teller staat zo maar op 130km. Afslag dorp, u geeft nog eenmaal een beetje gas en rijdt dan langzaam uitrollend met iets van 40km op uw dorp af. Krak! Scheurt zo de linkerarm van uw achterbrug van uw motor. Pech? Welnee, mazzel! Mazzel dat het niet een paar minuten eerder met 130 gebeurde. Dan had het er wellicht anders uitgezien en was er van échte Pech sprake geweest. De afgebroken arm van de achterbrug blijft hangen op de ketting en de schokbreker zit nog aan het frame vast. Dat wordt lassen weet Hildo. Getverderrie, daar heeft hij helemaal geen zin in. En dan ook alles weer een beetje recht in elkaar zien te bakken anders staat naderhand het wiel niet meer recht in de motor en trekt ze nog erger naar één kant als nu al het geval is. Hildo moet eerst even een paar weken lang sleutelzin maken hoor. Zucht.

29 juni 2008. Uitlaat moer

U ziet de foto van de situatie hierboven. Het bovenste moertje van de achterste uitlaatpijp wil niet goed los en, rachh... %$#@ de dop glijd over het moertje, en het moertje is rond. Die krijgt Hildo niet meer los, de uitlaat dus ook niet meer, de achterbrug as dus ook al niet meer, en de achterbrug eruit halen kan Hildo nu vergeten. Het domino effect. Even een inzinking hoor.

5 juli 2008. Uitlaatmoer

Hij is los! De oplossing? Dit 5/16 moertje heeft een dopmaat van 1/2", even uit het hoofd. De metrische dop 13 mm gaat er iets los omheen, de metrische 12 mm dop past er nét niet op.... tenzij u hem er met geweld op slaat. Dat heeft Hildo gedaan, en zie, dop 12 zit shocking klem om het moertje. Losdraaien is een fluitje van een cent natuurlijk. Het draadeind kwam mee naar buiten maar dat geeft niet, daar gaat straks gewoon een fris nieuw draadeind in, met loctite vastgezet uiteraard, en met een mooi nieuw moertje. Verroeste rommel wil Hildo niet op zijn motor natuurlijk.

4 juli 2008. Scheurtje

De gescheurde achterbrug is nu in detail goed te herkennen. Zo terugdrukken lukt niet. Waarschijnlijk is er toch ook nog iets verbogen.

5 juli 2008. Schoonmaak

Hier Hildo bezig om de achterbrug schoon te krabben met zijn mes, en dat komt niet vaak voor! Er komt nogal wat af, want het vuil heeft zich er jarenlang kunnen verzamelen. Hij verliest zijn interesse al snel... 'Flauw van, ik wil gaan vliegeren'. Zou je dat nu wel doen? Wil je niet eerst even de motor klaarmaken? 'Nee, nee, ik wil vliegeren!', aldus Hildo.

25 juli 2008 (3)

Duidelijk is te zien dat de swingarm niet meer helemaal op zijn oude plaats zit. Edoch, het wiel is nog steeds gemonteerd en de arm is nu wél mooi spanningsvrij. Hildo zou met geweld, als met een krik of iets degelijks, de swingarm terug kunnen drukken naar zijn oude plek, maar het gevolg is wel extra spanning. Spanning is leuk, maar niet in achterbruggen. Hildo besluit om de arm maar op deze positie vast te lassen. Of de motor naderhand nog een beetje goed rijdt zal blijken, daarvoor trok ie ook al naar rechts, misschien gaat het straks wel beter En anders... Mwoh, gewoon het stuur een beetje naar één kant drukken tijdens het rijden, dan gaat u mooi rechtuit.

25 juli 2008 (5) Eindresultaat

Prutteldeprut, knetterdeknet. Hildo weet wel wat u denkt, maar het zit. Voor extra stevigheid heeft Hildo twee plaatjes gesneden, van een 5 mm strip, en die er aan de boven- en onderkant als extra versteviging op gelast. De achterbrug is nu sterker dan ooit, straks even een laagje verf erover en het lasavontuur zit er weer op. Nu nog wat verse lagerschalen en lagers erin, de brug ligt er nu toch uit en een goede staat van onderhoud is belangrijk. Omdat Hildo zelf de lagerschalen niet kan verwijderen, hij heeft het gereedschap niet en wil niet beginnen te knoeien, gaat ie even naar Eppie. Eppie wie? Eppie Nijboer van The Oldtimer!

Nieuwe schalen

De lagerschalen samen verwijderen, Eppie tikt en Hildo houdt vast, is geen probleem. Klaar voor u het weet. Kost dat Eppie? 'Ach laat maar, ik trek je wel een poot uit als je de volgende keer komt voor een krukasrevisie'.

Hildo; 'Okay...'

Nog even een voorbandje erom en Hildo kan weer duizenden kilometers vooruit.

Winkel

Stukje van het winkeltje. Gevuld met allerhande, en wat Hildo tamelijk bijzonder vindt: Niet alles is te koop. Waarom? Zo is dat nu eenmaal.

Buitenkant

De zaak, maar ernaast wordt iets nieuws gebouwd. Als Hildo iets geleerd heeft is het dat een pand nooit te groot is. Dat weet Eppie ook.

Juli 2008. Nieuwe gaskabel

Na vier maand in de regen staan, had de gaskabel het ook een beetje gehad. Om de kabel te kunnen installeren, moet de luchtfilter grondplaat even worden verwijderd. Hildo maakt zelf een nieuwe gaskabel van een universele gaskabeltje van de brommerwinkel. Kost 3,25 euro, dus da's lekker goedkoop.

Achterbrug is klaar

De achterbrug zit er weer in, u ziet hem glimmen. De achterste uitlaatpijp zit er ook al weer aan. Nu het rempompje nog.

Starten

Even de compressie zoeken, een flinke schop en als het goed is loopt ie direct. Als het niet goed is loopt ie later.

November 2008. Lekke brake tee

Hee, denkt Hildo eerst nog, de achterrem voelt wat sponzig aan. Zou de hoofdremcilinder achter alweer de geest gegeven hebben? Nader onderzoek brengt een doorgesleten, en daardoor remolie lekkende, brake tee aan het licht. Dit heeft Hildo nog nooit gehad. Dit verchroomd messing blokje zit in de achterrem leiding, de derde aansluiting is voor de hydraulische remlicht schakelaar. Bulletproof systeem, maar niet als het verdeelblok doorslijt en lek raakt omdat het zo'n 15 jaar tegen het frame heeft getrild. Een nieuwe is wederom met sjorbandjes (tie wraps) tegen het frame gemonteerd, maar ditmaal met een stuk binnenband tussen frame en brake tee. U ziet het weggesleten oude exemplaar op de foto hierboven in Hildo's hand. De nieuwe kan nu, gemonteerd in rubber, vast Hildo's hele leven mee. Misschien nog wel langer ook. Zó bouwt u op den duur een goede motor, door vallen en opstaan en lering te trekken uit gemaakte fouten. Het duurt al een paar decennia maar Hildo's fiets is nu bijna perfect!

November 2008. Afsleepdienst ANWB

Zie deze sfeervolle afbeelding van de Harley eens achterop de vrachtwagen van de ANWB. Alleen al haast hierom zou u pech willen krijgen. Dit is, zegt Hildo, een eenmalig plaatje hoor want het gebeurt hem niet vaak dat de motor hem niet brengt tot waar hij zijn wil. De motor is inmiddels weer thuis en wacht nu geduldig tot Hildo zin krijgt om te sleutelen...

31 mei 2009. Nieuwe achterbrug as

Gloednieuw en perfect op maat! Het enige wat rest is de montage.

Hier de montage van de nieuwe achterbrug as. Stelt niets voor, zegt Hildo. Erin schroeven, en op de juiste manier vastzetten. Dat betekent niet te vast, want dan komen de achterbruglagers onder spanning te staan. Te los is ook niet goed want dan zit er speling in de achterbrug.

Close-up

Hier een close-up. Het is de rechter framebuis die achter de olietank zit. Het is zeker geen verse breuk, dus met dit gescheurde frame heeft Hildo al een tijd nietsvermoedend rondgereden. De motor trilde al een tijdje merkbaar minder(!). Het leek al te mooi om waar te zijn...

Waarom is het frame gescheurd?

Best belangrijk om te weten, want zo kan voorkomen worden dat het nogmaals mis gaat. Hildo vermoedt dat zijn gebroken achterbrug as en dit gescheurde frame wel van invloed op elkaar kunnen zijn geweest. Bij het vastschroeven van de achterbrug worden de lippen van het frame, waartussen de achterbrug zit, iets naar elkaar toegetrokken. Miniem, maar toch. Mogelijk is deze spanning genoeg geweest om de framebuis, na jarenlang gebruik, te doen scheuren. Nadat het frame scheurde is er waarschijnlijk veel druk op het schroefdraad gedeelte van de achterbrug as komen te staan, met als gevolg dat die uiteindelijk ook de geest gegeven heeft. Klinkt in ieder geval logisch, meent Hildo.

Oplossing

Het frame weer lassen en alles is weer picobello. Het lassen zelf laat Hildo ditmaal doen door iemand anders, want met zijn eigen elektrische lasapparaat ziet hij dit niet zitten, er vallen vast gaten in de buis als hij het zelf probeert. Het is beter dit met een CO2 apparaat weer vast te bakken, denkt u niet?

Máánden later...

Het is inmiddels 25 april 2010. De nieuw gemonteerde spanningsregelaar gaat richting prullenbak, 'bij twijfel vervangen' is Hildo's credo. Een nieuwe accu, alternator en regelaar zijn aangeschaft, en die worden nu gemonteerd. Geen halve maatregelen, alles nieuw, naar centen kijkt Hildo niet als het om deze motor gaat.. Altijd alleen het beste voor de Harley! Maar waarom heb je de multimeter er niet even bij gepakt dan? Even wat spullen doormeten is wel zo verstandig. 'Mwoh, ik doe het op gevoel', aldus Hildo.

 HOME     page 1     page 2     page 3 

Sleutelwerk!

U geloofd het misschien niet, maar Hildo heeft er een bloedhekel aan. Hij zit nooit met z'n vingers aan de motorfiets, tenzij absoluut noodzakelijk, Het gebeurt zelfs dat de motor maandenlang stil staat vanwege een relatief kleinigheidje. Getverderrie, sleutelen is niet fijn hoor, aldus Hildo. Wegbrengen is geen optie. Er sleutelt niemand aan of rijdt op zijn motor, behalve hijzelf natuurlijk.

Gewoon onderhoud.

Onder gewoon onderhoud verstaat Hildo dingen zoals olie verversen of bijvullen, remblokken, banden, ketting, tandwielen, bougies vervangen en contactpunten afstellen. Kleppen stellen hoeft niet want sinds een paar jaar rijdt Hildo met de originele hydraulische Evo nokvolgers en die bevallen prima. Wel met een HL2T kit van S&S erin. Dat is een Hydraulic Lifter Limiter Travel kit. Niets anders dan een paar stalen ringetjes die ervoor zorgen dat de lifters niet helemaal kunnen leegbloeden als ze onder druk staan. Gewoon afstellen als vaste stoters en rijden maar. Onder 'gewoon' onderhoud verstaat Hildo tevens het vervangen van onderdelen die regelmatig kapot gaan zoals gloeilampen, bobine (gaat best lang mee), contactslot (elke paar jaar rammelt die stuk, en het gaat volgens Hildo sneller als uw sleutelbos zwaarder is) en natuurlijk legio accu's en, uiteraard, de spanningsregelaar/gelijkrichter. Als er iets slecht is aan een Harley, en eigenlijk is er nogal wat wat niet geweldig is, steekt de regelaar er toch met kop en schouders boven uit. Gaat echt vaak stuk, gaat meestal  niet langer mee dan een jaar of twee, drie maar het is hem ook al gebeurd dat er twee in een jaar doorgingen. Met name motoren met kleine accu's, zoals die van Hildo, gebruiken tamelijk veel regelaars. Waarom die dingen altijd kapot gaan? Hildo heeft geen idee en daarmee is Hildo niet de enige want ook verhalen als 'zo'n regelaar maken die nooit weer stuk gaat is helemaal niet moeilijk' heeft Hildo al eerder gehoord. Maar meer als babbels zijn het nooit geworden. Hoe kan dat nou, was toch eenvoudig?.Regelaars zijn in ieder geval niet goedkoop, dus als er iemand is die, zelfs voor veel meer geld, een regelaar maakt die gegarandeerd heel blijft... Hildo houdt zich aanbevolen!

Bijzonder onderhoud.

De gekste dingen gebeuren in het leven met een Harley. Het lijkt een simpele motorfiets, en dat is het ook, maar toch zorgt de Harley er af en toe weer voor dat Hildo zijn wenkbrauwen optrekt in verwondering.

Hoe kan dat nou?

Geknapte achterbrug as

Locatie Polen, het jaar 2001. Soms gebeurt er iets op het moment dat Hildo niet zo dicht bij huis is. Zoals hier bijvoorbeeld. De as van de achterbrug knapte in tweeën, en daar staat Hildo dan langs de kant van de weg ergens in Polen met een slingerende motor. Gelukkig vindt Hildo altijd wel weer een manier om uit een lastige situatie te komen, want aardige mensen die iemand willen helpen zijn overal. Soms moet je alleen even zoeken.

Bij het eerste het beste huis dat Hildo probeerde was het in Polen meteen raak. Hildo moest maar achter de mannen aanrijden, niet te snel natuurlijk omdat een achterbrugas in twee stukken niet echt stabiel rijdt. Ze hadden een werkplaatsje waar wel eens wat gesleuteld werd aan auto's. De Polen bleken harde werkers met gouden handen. Hildo dacht (door het communicatieprobleem) dat ze een nieuwe achterbrugas wilden draaien, maar dit bleek niet het geval. Hildo zag geen gereedschap, behalve wat houten spul, hamers, een slijptol en een lasapparaat. Met de slijptol werd de geknapte achterbrugas voorbewerkt, waarna de as weer aan elkaar gelast werd. Om de as weer mooi rond te maken werd nogmaals de slijptol ter hand genomen, afgewisseld door een schuifmaat om de maten nauwkeurig(!) te controleren. Hoe dan ook, Hildo reed diezelfde dag weer weg met een hele fijne as. Kostte weinig en kreeg zowaar nog een biertje aangeboden, die eerst moest worden gekocht bij een naburige winkel met het net verdiende geld. Bijzondere mensen.

Nauwkeurige observatie van het accuvloeistof-niveau, dat kan iedereen.

Accu onderhoud

Om het verdampte water aan te vullen, moet iedere accu af en toe van gedestilleerd water worden voorzien, tenzij u een onderhoudsvrij exemplaar bezit uiteraard.

Hildo gebruikt hiervoor sinds jaar en dag regenwater wat hij opvangt in een flesje als het van zijn dak loopt... want dat is óók gedestilleerd, volgens Hildo's theorie althans. Het is verdampt en slaat vervolgens weer neer en valt daarmee in de groep gedestilleerd. De accukabels heeft Hildo extra lang gehouden zodat hij de accu uit de olietank kan tillen om het vloeistof niveau te beoordelen. Als de platen boven het water uitsteken bent u te laat en de veroudering van de accu zal sneller gaan dan noodzakelijk, sulfaatvorming. Een onomkeerbaar proces. Hildo gebruikt voor het nauwkeurig kunnen doseren van de hoeveelheid water een injectiespuit zonder naald, da's makkelijk richten en je spoelt er niet allerlei vet en zand mee de accu in. Een druppellader om de accu te onderhouden, heeft Hildo niet want dat is voor zondagsrijders, of in ieder geval voor mensen die de motor langere tijd niet gebruiken. En daar hoort Hildo niet bij!... tenzij de motor weer eens rigoureus kapot is natuurlijk... Toch nog een keer een druppellader dan maar? Hildo koopt sowieso meestal 1x per jaar een nieuwe accu, want dit soort kleine accu's willen nog wel eens kapot vriezen in de winter of anderszins sneuvelen heeft Hildo gemerkt. Erg duur zijn ze niet en met een kapotte accu langs de kant van de weg staan vindt Hildo verre van leuk. Bij twijfel vervangen heet dat, en Hildo is er een voorstander van.

Niet alleen de Harley heeft onderhoud nodig. Hier Hildo's handschoenen die hij in 1982 aanschafte. Spulletjes slijten natuurlijk wel, maar dat geeft niks hoor, aldus Hildo. Gewoon even in de revisie en het gaat weer jaren mee. Hij heeft een speciale leernaald voor werkzaamheden als dit. Deze handschoenen hebben in de loop der jaren al verschillende reparaties ondergaan, maar zijn nog steeds zo goed als nieuw. Hier heeft Hildo er net stukken van een oude leren broek opgenaaid. Jammer genoeg is van de voering van de handschoenen niets meer over en dat is in de winter wel vervelend. Oplossing is andere handschoenen binnenin deze dragen.

En als u eraan twijfelt dat het hierboven afgebeeld stukje vakmanschap echt uit Hildo's eigen handen kwam... Hier is het bewijs. De meester aan het werk!

B) Ahhh, het mysterieuze mechaniek achter de kickstarter. Hildo verbaast zich telkens weer dat een dergelijk ouderwetse techniek het zo goed kan doen. Deze versnellingsbak is van 1976 maar het principe van de 4-bak van Harley is vrijwel geheel ongewijzigd sinds 1936. De olie is wat lichtbruin van kleur, dat komt door water. Waarschijnlijk door condensatie, speculeert Hildo. Na verversen duurt het niet lang en het is alweer veranderd in van die rare smurrie.

En hier het probleem. De bus van de oude starter gear is eruit gelopen. Dat is niet goed want de starter gear moet mooi heen en weer kunnen schuiven op de hoofdas tijdens het starten. U ziet de boosdoener onder op de framebuis liggen en de nieuwe zit er al weer in. Nieuwe bussen monteren, daar begint Hildo niet aan. Gewoon een nieuw tandwieltje is ook weer niet zó duur. De oude clutch gear er weer op, vastdraaien, checken, en het leed is al weer bijna geleden.

F) Ho, ho, waar gaat dat heen? Het is opletten met huisdieren hoor, want voordat u het weet gaat uw stomme kat er met uw kickstarter vandoor.

H) Nu even proberen of ie het doet. Warempel, het werkt!

Geknapte ketting

Soms vindt het onderhoud onderweg plaats, u kunt het ook reparatie noemen natuurlijk. Een geknapte ketting die het spatbord wel, maar gelukkig Hildo's rug net niet raakte. Dit was een nieuw probleem voor Hildo, want een geknapte ketting had hij nog nooit gehad. Ze worden altijd ruim op tijd vervangen, maar deze was pas halverwege zijn levensduur. De ketting zelf was niet weer te vinden voor inspectie. De motorfiets even geparkeerd bij een huis van een aardige omwonende, en de volgende dag met een andere gebruikte ketting de motor weer in rijdbare staat gekregen. Tuf, daar gaat Hildo alweer.

Lekker aan het sleutelen Hildo?

Augustus 2007. Half geknapte belt

Een van de meer bijzondere dingetjes die gebeuren. De belt is niet echt geknapt, dat ziet u. Meer gescheurd in de lengterichting, en dat is iets wat Hildo nog nooit eerder heeft gehad. Het lijkt wel alsof er heel netjes aan de binnenzijde een stuk van deze 3" belt afgesneden is. Alleen de binnenzijde van de belt liep eraf of knapte. Hildo gaf net even een beetje gas op de snelweg en met 160 op de klok was het 'Klets'! Als u heel goed kijkt kunt u de zwarte afdruk die de belt achterliet, tussen de beide rode pijlen, op Hildo's broek nog zien zitten.

Tijd voor een frisse belt!

24 juni 2008. Weerzin

Als u dacht dat Hildo overdreef met zijn sleutel weerzin... De motor staat er nog net zo als 2 1/2 maand geleden toen Hildo hem neerzette, behalve dan dat ie nu half overwoekerd is met gras en onkruid. Zonde? Ja, da's zeker zonde want het is inmiddels hoogzomer en heerlijk weer om te rijden, maar Hildo's hekel aan sleutelen is niet gemakkelijk te overwinnen. Het is zoiets als een diep liggend trauma, daar wordt ook ú niet graag mee geconfronteerd. Vette Vingers!! Wegbrengen om te laten repareren? Daar kan Hildo alleen maar om lachen. 'Niemand sleutelt aan mijn Harley, behalve ik', bromt hij, terwijl zijn immense 'ik moet maar ik wil niet' strijd verder woedt in zijn hoofd. Hildo moet nu diep gaan mensen, heel diep...

29 juni 2008. Achterbrug as

Het is hoog tijd om de achterbrug te repareren. En als de achterbrug eruit moet, en dat moet ie, dan dient eerst de achterbrug as verwijderd te worden. De achterbrug as kan er echter alleen uitgeschoven worden als de achterste uitlaatpijp niet in de weg zit. Die moet dus los.

29 juni 2008. De Inzinking

Ongeloof, teleurstelling en frustratie, die even later omslaat in woede. Schop tegen de motor, klereding!, brult Hildo nog even, om vervolgens gedeprimeerd zijn huis binnen te sjokken. Laat ook maar..

Hildo kan niet goed omgaan met rondgedraaide moertjes.

4 juli 2008. Achterbrug is eruit

De achterbrug is gedemonteerd en Hildo wijst u gelijk de probleemplek even aan.

Het wiel blijft voorlopig even zitten want het is de bedoeling dat de afstand tussen de beide armen van de achterbrug gelijk blijft. Voor het lassen alles dus even goed opmeten en de maten opschrijven. Dan kan het wiel er naderhand zo weer in, zonder andere wielspacers te moeten maken. Wel zo handig.

25 juli 2008 (1)

Eerst alle powdercoating eraf gebrand en weggeborsteld. Daarna met wasbenzine en keukenpapier de betreffende plekken brandschoon gemaakt, een goede voorbereiding is belangrijk. En dan, eindelijk maar toch, hier gebeurt het... Hildo aan het lassen met zijn swingarm!

25 juli 2008 (2)

En als Hildo iets doet gaat het vaak niet helemaal lekker. De krachttermen die Hildo er vervolgens uitgooit, een bijzonder uitgebreide sortering overigens, zullen wij u hier besparen. 'Zeeschepen lassen is een stuk gemakkelijker, daar valt uw smeltbadje zo maar niet door het metaal heen', aldus Hildo. Maar het geeft niks, hij is wat tegenslag gewend en prutst het gat wel weer dicht. Dat kan hij prima want, u weet het misschien nog, Hildo heeft een lasdiploma. Komt op momenten als dit toch weer van pas!

25 juli 2008 (4)

Hildo´s vaste ingrediënt tijdens lassessies... Het werkstuk van te voren goed warm stoken zodat de lasrups direct redelijk vloeit. Aan het eind van het lassen de las langzaam laten afkoelen om harding en trekspanningen tegen te gaan. Dat doet u door direct na het lassen zo snel mogelijk uw gereedstaande, reeds brandende, hobbybrander op de las te richten. Gewoon de vlam er op houden en het materiaal koelt veel langzamer af. Het verwijderen van de slak gebeurt later. Als u er niet in gelooft, dan doet u het gewoon niet. Hildo heeft in ieder geval nog nooit een gebroken las gehad, dus er zou toch wat in deze techniek moeten zitten. Mag Hildo u alvast wat verklappen? Deze las breekt ook niet, en dat mag ook niet want Hildo's leven staat op het spel.

Oldtimer Eppie

Hildo komt bij Eppie's sinds 1985. Zijn zaak, H-D Shop The Oldtimer, staat in Paterswolde, grenzend aan Eelde halverwege Assen / Groningen. Eigenlijk mag Eppie niet ontbreken op Hildo's website. Een karakterkerel, en typisch Eppie. Geen 'marmeren zuilen', maar wel netjes. Hildo heeft altijd het idee gehad dat hij het meer voor de leuk doet dan direct voor het geld, hij kent ook anderen, maar de lampen moeten wel branden natuurlijk. Hier is hij bezig om even de keerringen uit Hildo's achterbrug te wippen alvorens met de lagerschalen aan de gang te gaan.

Geschiedenis

Als er een zaak is die geschiedenis heeft, dan is het deze wel. Rond 1973 begon Eppie met zijn handel thuis in de fietsenschuur, een tijd waarin Harley's nog niet cool waren en u ze niet op ieder straathoek tegenkwam. Rijders kenden elkaar. Doordeweeks was Eppie een bevlogen leraar in het bijzonder onderwijs, maar alle tijd die hem restte werd doorgebracht met Harley's. Bukken om niet met uw hoofd tegen de onderdelen te lopen, die zelfs aan het plafond hingen, zag Hildo toen hij voor het eerst bij Eppie kwam in 1985. In 1987 verhuisde Eppie naar een echt bedrijfspand en rond 1995 is hij verhuisd, ditmaal naar zijn huidige stek in Paterswolde. Wat alle locaties gemeen hebben is het gebrek aan ruimte, want Eppie had en heeft veel spulletjes liggen, hangen, staan. Het Liberator gebeuren, de ouwe 750 zijkleppers dus, was van oudsher een centraal punt en er is door de jaren heen een massa kennis opgebouwd. Een nieuwe Liberator opbouwen, restaureren, of blok / bak revisie is geen probleem. Chopperbouw, maar ook het gewone onderhoud en reparaties, tot en met de Twin Cam's, lukt hem ook.

Speedo specialist

Zijn absolute specialiteit is echter iets waar maar weinigen specialist in zijn, originele oude snelheidsmeters / tellers repareren. Volgens Hildo is hij de enige in Nederland. Restaureren met behoud van authenticiteit van het originele spul is echt wel een specialisme. Kennis, apparatuur en onderdelen zijn voorhanden en klanten... tot in Australië. Da's best bijzonder.

Juli 2008. Nieuwe schalen

Een spuitbusje zwarte verf doet wonderen hè? Ziet er weer netjes uit. Wat u nog meer ziet zijn de nieuwe lagerschalen, of in ieder geval het exemplaar aan de linker, ketting, kant. Dat is ook altijd het eerste lager wat het begeeft vanwege de aandrijfkrachten aan die kant. De conische Timken lagers worden er gewoon ingelegd, met een hoop vet, dan nog een busje en de oliekeerring en klaar is Kees. Kan ie er weer in.

Splinter!!

Zomaar een staalsplintertje in Hildo's vinger, dat krijg je nou van dat gesleutel. Hier wordt hij niet blij van. Beter gezegd, het is een groot drama! De pincet er onmiddellijk bij want die balk moet eruit. Doet hartstikke zeer hoor! Hildo's pijngrens is laag, daar is hij mee geboren en daar moet hij mee leven. Hij lijdt gewoon veel meer pijn dan een gemiddeld mens, althans volgens Hildo.

Augustus 2008. Nieuwe rempomp

Hildo heeft een nieuwe hoofdremcilinder gemonteerd omdat hij een kruiskopboutje van het deksel over de kop draaide. Zonder olie te kunnen bijvullen, kan Hildo niet meer fatsoenlijk rijden want er zat al zo weinig olie in dat er lucht in het systeem gekomen is. Rem deed het niet meer. Nieuwe rempomp, wat DOT5 siliconen remvloeistof, even ontluchten, en het leed is geleden. Ziet er lekker fris uit, vindt Hildo. Hildo rijdt altijd met DOT 5 siliconen remvloeistof want het is niet bijtend. Hij heeft ooit al eens een drup in zijn ogen gekregen toen zijn rempotje op het stuur lekte, en dat geeft niks. Even knipperen en het beeld is weer helder. Dat hoeft u met DOT 4 of DOT 3 niet te proberen, dat vreet uw oogbollen er vast uit.

Augustus 2008. Proefrit

Aha, dat rijdt weer prima. De motor trekt iets naar links, maar dat deed ze ook al na een valpartij van een Litouwse hoteltrap. Verder rochelt, trilt, rammelt en kletteren de koppelingsplaten als vanouds. Perfect!

November 2008. Stukken

Onderweg om half twaalf 's avonds, met de temperaturen rond het vriespunt, af en toe een hagelbui en een snijdende wind van tegen de windkracht 6. De weg is net gepekeld. Stotter, de Harley loopt op één cylinder. Een snelle blik op de bobine, en Hildo ziet een miniatuur bliksemschichtje tussen bougiekabel en bobine heen en weer springen. 'Setje nieuwe bougie kabels hebben' denkt Hildo nog terwijl hij de motor ergens aan de kant parkeert. Op het stikdonkere parkeerplaatsje veegt hij de bougiekabel en aansluiting op de bobine weer droog terwijl de wind hem om zijn helm giert. Warm is anders. Afijn, weer trappen en rijden. Direct al na de eerste meters merkt Hildo dat het niet lekker zit met het achterwiel. Lekke band? Het zal toch niet hè... Weer stoppen. De achterband is nog prima op druk maar hij kan het hele wiel heen en weer bewegen. Wat er aan de hand is is onduidelijk want hij ziet geen hand voor ogen.

ANWB

Met vooruitziende blik is Hildo in 1981 al lid geworden van de Wegenwacht. Dat was af en toe erg handig, en dat is het nu ook. Een belletje van 10 minuten en de dame begrijpt uiteindelijk waar Hildo ongeveer staat. Hectometer paaltjes? 'Ik zie niets, het is hier hartstikke donker hoor'. Dan begint het wachten, waarbij Hildo eindeloos rondjes om zijn motor loopt om zijn voeten op temperatuur te houden. Een uur later is de wegenwacht ter plekke.

Achterbrug?

Iets met de achterbrug ziet Hildo in het licht van de zaklamp, maar natuurlijk niet waar Hildo hem gelast heeft. Waarschijnlijk een kapot achterbruglager, maar die is net nieuw. Misschien de achterbrug as zelf geknapt dan? Wel weer aan de ketting kant natuurlijk want daar komen de aandrijfkrachten op. Helaas, hier is hoe dan ook op dit moment niets aan te doen. Afslepen!

27 april 2009. Herkent u dit?

U zag het al aankomen, het heeft even geduurd voor Hildo genoeg moed verzameld had om te gaan sleutelen. Binnen 10 minuten was het leed alweer geleden. Een gebroken achterbrug as, net zoals Hildo al verwachtte.Deze as is dezelfde die in 2001 al middendoor knapte in Polen, maar toen door lokale mensen gelast is. De breuk zit nu evenwel op een andere plaats, bij het begin van het schroefdraad. Dit is een speciaal op maat gedraaide as, met langer draad dan een originele want Hildo's frame is iets breder. Gewoon vervangen door een origineel exemplaar kan dus niet, er moet weer eentje gedraaid gaan worden. Dat gaat Eppie van H-D Shop The Oldtimer voor hem regelen. Het zal wel even duren, maar dat geeft niets. Binnenkort rijdt de Harley in ieder geval weer, en dat met een achterbrug as van niet knappend materiaal, heeft Eppie alvast beloofd.

31 mei 2009. Gescheurd frame

Hier valt Hildo's oog op tijdens de montage van de nieuwe achterbrug as. Het frame is gescheurd! Da's balen.

Het geheim van de verdwenen power

Het frame is al lang weer gelast, maar het duurde niet lang en er ging alweer wat mis. Starten wilde de motor niet meer. Bij nameten op de accu bleek het voltage van dik 12 volt zo maar 2 volt te duikelen.

Dikke vette kortsluiting dus

Dat zou u kunnen denken, en Hildo dacht het ook. Vast het contactslot, die gaat vaker stuk. Toch niet. Dan de bobine, er ligt er nog een nieuwe van al tijden terug. Nee, ook niet. Contactpunten en condensator dan. Nee, ook niet. De motor is in ieder geval al weer voorzien van wat nieuwe elektrische componenten. Tot een, figuurlijk, lampje begint te branden. Hildo sluit de accu kort door er een stuk koperdraad over heen te leggen, geen vonk of wat dan ook. Okay, accu opladen. Motor loopt, maar accu laadt niet bij. Alternators zijn meestal nog goed, spanningregelaar stuk dus. Dat gebeurt vaker, dus een nieuwe regelaar er op. De motor loopt, maar de H4 lamp in de koplamp brandt door. Er slaat rook onder het zadel weg, de aarde draad op de accu smelt weg. Hildo trekt rap de draad los... en is er zat van. Laat dan maar, kreng!

Dat was 2009...

Onder het zadel

De nieuwe accu en de nieuw aangelegde bedrading. Alles is weer al nieuw. De motor loopt weer prima, nameten heeft Hildo nog steeds niet gedaan. 'Onzin', aldus een eigenwijze Hildo. 'Als het goed is, is het goed en daar veranderd een multimeter ook niets aan'. .

Nu hoeft Hildo er alleen nog maar een nieuw H4 lampje te monteren en de motor is weer klaar voor inzet. De eerste kilometers zitten er al weer op en het lijkt allemaal weer prima, hier durft Hildo wel weer mee weg hoor. En zonder gereedschap mee te nemen, dat heeft ie tijdens normale ritten nooit bij zich. Met de betrouwbaarheid van de motor is helemaal niets mis! Alleen het zadel, het gedeelte aan de achterkant, lijkt Hildo's staartbotje tijdens het rijden langzaam te versplinteren. Daar moet binnenkort nieuw schuimrubber in, maar verder?

Als u nog nooit een Superfiets gezien heeft: Wel, hier staat er eentje!